به گزارش کرد پرس، در یکی از روزهای دومین ماه بهاری کنار پنجره ای روبه حیاط نشسته ای و صدای گنجشک ها را در چکیده ای از باران روزهای گذشته می شنوی. اردیبهشت امسال را با بلاتکلیفی و نگرانی محض میان آتش بس و سایه جنگی که آینده را در گرو خود گرفته پیش می بری. در این حین یادت می آید که مهلت چندانی برای پایان کار مهمی که باید انجام دهی نمانده و آهنگ ضرب الاجل به گوش ات خوش می نوازد. همان ضرب الاجلی که همزمان با خواندن کتاب «فقر احمق می کند»، با معنای کمیابی خودش را نشان می دهد.     

این کتاب به نویسندگی «سندهیل مولاینیتن» و «الدار شفیر» از استادان حوزه اقتصاد و اقتصاد رفتاری روایت متفاوتی از فقر دارد؛ نه فقط فقر مادی که فقر زمانی و مکانی و فکری و … را شامل می شود. نویسندگان از حوزه رفتاری موضوع را پیش کشیده اند و به بررسی رفتار و کنش انسان در مواقع کمبود وقت، کمبود توجه، کمبود بودجه و… پرداخته اند.  

خوانش این کتاب نشان ات می دهد که «کمیابی نه تنها یک محدودیت فیزیکی که یک ذهنیت است و زمانی که کمیابی توجه ما را تسخیر می کند، شیوه تفکرمان را تغییر می دهد». 

نویسندگان با این کتاب به دنبال بررسی گرفتاری ذهن در زمان کمبودها هستند. اینکه وقتی ذهنی دچار کمیابی شد چه راهکاری را در پیش می گیرد. «کمیابی ذهن را تسخیر می کند و باعث تونل زنی توسط شخص می شود و وقتی تونل زنی شکل گیرد شخص از چیزهای دیگر به کلی غافل خواهد شد و در واقع به فرآیند بازداری هدف روی می آورد. یعنی تمرکز روی یک چیز مهم باعث می شود کمتر به چیزهای مهم دیگر فکر کرد». 

کتاب صراحتاً از تأثیر فقر (هر نوع فقری) بر افکار آدمی می گوید. «زمانی که فرد فقیر است، کمتر هوشمندانه و بیشتر هیجانی عمل می کند. فقر، ذهن را در تنگنا قرار می دهد. کمیابی با ایجاد اختلال درونی درست مانند سر و صدای خارجی عمل می کند که انسان را از راحت فکر کردن باز می دارد». 

با این کتاب پی می بری که «کمیابی گسترده تر از تصورات ماست و مانند یک بیماری پیشرفته تمام زندگی شخص گرفتار را تحت تأثیر خود قرار می دهد. البته کمیابی محدود به اقتصاد نیست و جنبه های مختلفی دارد. کمبود زمان احتمالاً فراگیرترین نوع آن است و همه ما آن را تجربه کرده ایم. محدودیت های آزاردهنده ای که گاهی به باتلاقی دهشتناک می ماند و هرچه بیشتر تقلا کنیم تا از آن رها شویم، فروتر می رویم. فقر مالی که یکی از عمومی‌ ترین و مهلک‌ ترین جنبه‌ های کمیابی است، صرفاً به دلیل تصمیم‌ های اشتباه شخص فقیر به وجود نمی‌ آید، بلکه ترکیبی از مشکلات و مسائلی به‌ هم پیوسته است، که همچون زنجیری به پای شخص می‌پیچد و فائق‌ آمدن بر آن نیاز به تدبیری اساسی دارد». 

«فقر احمق می کند» را زمانی می توانی مطالعه کنی که گرفتار ژانگولر بازی شوی. یعنی یه طور مداوم از یک کار فوری به کار فوری بعدی بروی بدون اینکه درست کار کنی و آن وقت است که متوجه خواهی شد زندگی در دام کمیابی یعنی کمتر داشتن از مقداری که می توانستی داشته باشی.  

در نهایت آنچه باید از این کتاب در ذهن ات بماند این است که «اگرچه کمیابی نقش اصلی بسیاری از مشکلات مهم را بازی می کند، فراوانی است که صحنه را برای حضورش آماده می سازد». 

این کتاب با ترجمه «سید امیرحسین میر ابوطالبی» از نشر ترجمان برای کسانی که دچار کمیابی در زندگی هستند بسیار آموزنده خواهد بود. /